69 A

Mayo 2008: Era una sala alfombrada con poca luz. Atrás del presídium donde estaba sentada colgaban una serie de banderas de diversos países. Mi olfato percibió el olor a cordero rostizado mientras mis ojos veían como un hombre de unos sesenta años se sentaba a mi lado. El presidente del club Rotario de Horby me mostraba orgulloso un collar donde pendían cerca de 40 plaquitas con los nombres de los anteriores presidentes del club. Mientras lo escuchaba otro de los rotarios se acercó y puso en mi mano un pequeño boleto.

La gente en Nueva Zelanda tiene una gran afición por los juegos de azar. La lotería, carreras de caballos y rifas son como rituales para esta cultura.

Bien dicen que cargamos con el peso de nuestros antepasados y por aquí huele a sangre Irlandesa.

Mis ojos se dirigieron a mi mano, era el boleto número 69 A, (vaya numerito, pensé). El señor me regaló una sonrisa y me dijo: "buena suerte". Le cerré un ojo y le respondí: "soy tan suertuda que ni yo me la creo."

Como invitada a la reunión me dieron la tarea de sacar el boleto ganador de esa noche. Alrededor de cien boletos reposaban en un recipiente de metal. Mezclé los boletos y sin ver, saqué uno de ellos. En mis manos estaba el número ganador: 69 A. Una botella de vino blanco cosecha 2005 fue mi premio.

Hay quienes se aferran a una pata de conejo, un dije o hasta un billete en la cartera. Por mi parte hago referencia a la suerte con aquel dicho que mi madre me enseñó. "¿Buena suerte?, ¿mala suerte?, ¿quién sabe?".

Un antiguo cuento chino narra la historia de un anciano que cosechaba sus tierras bajo el calor del sol. El hombre tenía un fiel caballo que lo ayudaba a cultivar sus campos. Cierto día el caballo vio la puerta del establo abierta, amaba a su amo pero su instinto animal era más fuerte, las montañas estaban cerca, los ríos, pastizales y paisajes a los que solo veía de lejos le llamaban. Su impulso pesó más que su obediencia y sintiendo el olor a libertad, huyó.

Al día siguiente, al ver el establo vacío, el anciano miró resignado su destino y se dirigió a su faena diaria, esta vez, solo.

Un vecino (de esos chismosos que nunca faltan, aún en esos tiempos y en ese país) se acercó al anciano y le dijo: "pero que tragedia, que mala suerte, ahora

¿cómo cultivarás tus tierras?" el anciano contesto: "¿Buena suerte?, ¿mala suerte?, ¿quién sabe?".

Una semana después el caballo regreso a su amo, no iba solo, en su viaje conoció a una manada de hermosos caballos salvajes que decidieron acompañarlo y conocer al amo del que tanto les había contado. El anciano recibió con gusto a su viejo amigo y a sus compañeros.

Al pasar por las tierras del anciano el vecino se sorprendió al ver que aquel caballo había regresado acompañado de un buen número de equinos. Se dirigió al anciano y lo felicitó por su buena suerte. El anciano nuevamente le dijo: "¿Buena suerte?, ¿mala suerte?, ¿quién sabe?".

El hijo del campesino, intrépido jovenzuelo no resistió la tentación de subir a uno de los caballos salvajes en su afán de domar a la bestia, el chicuelo cayó quebrándose una pierna.

Al enterarse de lo sucedido el vecino fue a la casa del anciano y le dijo; "caray, pero que mala suerte". El anciano una vez mas respondió: "¿Buena suerte?, ¿mala suerte?, ¿quién sabe?".

Una semana después el ejército entró en el poblado donde vivían, y casa por casa reclutaron a los jóvenes que se encontraban en buenas condiciones. Cuando vieron que el hijo del anciano tenía una pierna rota, lo dejaron tranquilo. ¿Buena suerte?, ¿mala suerte?, ¿quién sabe?.

Cuando se aprende a confiar en el destino y se acepta que las cosas tienen una razón de ser, se descubre que siempre se tiene buena suerte. Nuestra limitada línea del tiempo no nos permite ver mas allá de nuestras narices, lo que ahora parece mala suerte es muy probablemente una "Buena suerte" que entenderemos en un futuro.

www.ruletaurbana.com

69A
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
69

à mai 2008 : C'était une salle recouverte d'un tapis avec peu de lumière. En arrière du presídium où elle était adaptée ils accrochaient une série de drapeaux de divers pays. Mon odorat a perçu le parfum à agneau rostizado tandis que mes yeux voyaient comme un homme de quelque soixante années était consigné côté. Le président du club Rotario de Horby me montrait fier un collier où ils pendaient environ 40 plaquitas avec les noms des présidents précédents du club. Entretemps lui il écoutait par un autre de de ce qui est rotarios il s'est approché et a mis dans ma main un petit billet.

Les gens en Nouvelle Zélande ont un grand penchant par les jeux de hasard. La loterie, les carrières de chevaux et rifas sont comme cérémonials pour cette culture.

Ils disent bien que nous chargeons avec le poids de nos ancêtres et par ici il sent à sang irlandais.

Mes yeux ont été dirigés main, était le billet nombre 69 A, (il soit numerito, j'ai pensé). Le Monsieur mo'a donné un sourire et il m'a dite : « bonne chance ». Je lui ai fermé un oeil et je l'ai répondu : « je suis tellement suertuda que ni je le me crois.  »

Comme hôte à la réunion ils ont donné la tâche de sortir le billet gagnant de cette nuit. Autour de cent billets ils reposaient dans un récipient de métal. J'ai mélangé les billets et sans voir, j'ai sorti un de d'eux. En ma possession il était le nombre gagnant : 69 A. Une bouteille de vin blanc récolte 2005 a été mon prix.

Ils ont ceux qui se à une jambe de lapin, un j'ai dit ou jusqu'à un billet dans le portefeuille. En ce qui me concerne je fais référence à la chance avec ce propos qui ma mère m'a enseignée. « Bonne chance ? , mauvaise chance ? , qui sait ? ».

Une ancienne histoire chinoise raconte l'histoire d'une personne qui récoltait ses terres sous la chaleur du soleil. L'homme avait un cheval fidèle qui l'aidait à cultiver ses domaines. Un certain jour le cheval a vu la porte de l'écurie ouverte, aimait à son maître mais son instinct animal était plus fort, les montagnes étaient près, les rivières, pâturages et des paysages à auxquels il voyait seulement de loin l'appelaient. Son élan a pesé plus que son obéissance et en sentant le parfum à liberté, il s'est enfui.

Au jour suivant, en voyant l'écurie vide, la personne a surveillé résigné son destin et cette fois s'est adressée à sa tâche quotidienne, seulement.

Un voisin (de ces chismosos qui ne manquent jamais, encore en ces temps et dans ce pays) s'est approché à la personne et il l'a dit : « mais que tragédie, qui mauvaise chance, maintenant

comment cultiveras-tu tes terres ? « la personne je réponds : « Bonne chance ? , mauvaise chance ? , qui sait ? ».

Un semaine ensuite le cheval retour à son maître, n'allait pas seulement, dans son voyage il a connu à un troupeau de beaux chevaux sauvages qui ont décidé de l'accompagner et de connaître au maître del qui leur avait tant compté. La personne a reçu avec goût à son vieil ami et à ses compagnons.

EN passant par les terres de la personne le voisin il a été surpris en voyant que ce cheval était retourné accompagné d'un bon nombre d'oursins. Il s'est adressé à la personne et il l'a félicité par sa bonne chance. La personne l'a récemment dit : « Bonne chance ? , mauvaise chance ? , qui sait ? ».

Le fils du paysan, jovenzuelo intrépide n'a pas résisté à la tentation de monter à un des chevaux sauvages dans son souci d'apprivoiser à la bête, le chicuelo est tombé en étant fait faillite une jambe.

EN s'informant de de ce qui était arrivé le voisin est allé à la maison de la personne et il l'a dit ; « caray, mais que mauvaise chance ». La personne une fois de plus a répondu : « Bonne chance ? , mauvaise chance ? , qui sait ? ».

Un semaine ensuite l'armée est entrée dans celui peuplé où ils vivaient, et marie par maison ont recruté aux jeunes qui se trouvaient dans de bonnes conditions. Quand ils ont vu que le fils de la personne avait une jambe défaite, ils l'ont laissé tranquille. Bonne chance ? , mauvaise chance ? , qui sait ?.

Quand on apprendra à confier le destin et on accepte que les choses ont une raison de d'être, on découvre qu'on a toujours de la bonne chance. Le nôtre limitée ligne du temps ne nous permet pas de voir au-delà de nos nez, ce qui paraît maintenant mauvaise chance est très probablement une « Bonne chance » que nous comprendrons dans un futur.

www.ruletaurbana.com

69A
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
69

a Mayo 2008: Era una stanza coperta con poca luce. Indietro del presídium dove è stato messo hanno appeso una serie di bandierine dei paesi vari. Il mio odorato ha percepito il profumo all'agnello di rostizado mentre i miei occhi hanno visto come uomo di circa sessanta anni messi al mio lato. Il presidente del randello Rotario de Horby ha mostrato fiero un necklace a me dove hanno appeso vicino a 40 plaquitas con i nomi dei presidenti precedenti del randello. Mentre ha ascoltato esso altro dei rotarios avvicinati a e messi in mia mano un piccolo ettichetti.

La gente in Nuova Zelanda ha gradire grande dai giochi chance. Il lottery, la corsa piana e i raffles sono come i rituali per questa coltura.

Dicono bene che abbiamo caricato con il peso dei nostri antenati e degli odori di questo senso di anima irlandese.

I miei occhi sono andato alla mia mano, erano il biglietto il numero 69 a, (va numerito, io ha pensato). Il signore ha dato un sorriso me ed ha detto a me: “buona fortuna„. I chiuso un occhio a lui ed io hanno risposto a lui: “Sono così suertuda che né io gli sono generati. „

Come invitato alla riunione hanno dato l'operazione di rimozione della vincita lo ettichettano da quella notte. Intorno cento biglietti che si riposavano in un contenitore del metallo. Ho mescolato i biglietti e senza vedere, ho rimosso uno da loro. In mie mani era il numero di vincita: 69 A. Una bottiglia della raccolta 2005 del vino bianco era il mio premio.

Ci sono alcuni che aderiscano ad un piedino del coniglio, io hanno detto o fino ad un biglietto nella cartella. Quanto a me faccio il riferimento alla fortuna con quello che dico che la mia madre ha insegnato me. “Buona fortuna? , fortuna difettosa? , che sa„.

Una vecchia storia cinese narra la storia di vecchia che ha raccolto la relativa terra sotto il calore del sole. L'uomo ha avuto un cavallo fedele che lo ha aiutato per coltivare i relativi campi. Determinato giorno il cavallo ha visto il portello della scuderia aperta, amava il relativo padrone ma il relativo animale di instinct era più forte, le montagne era vicino, i fiumi, pastizales e paesaggi che singolo ha visto del punto distante denominato a lui. Il relativo impulso ha pesato più di il relativi obedience e sensibilità il profumo alla libertà, esso sono fuggito.

Il seguente giorno quando vede la scuderia vuota, quella vecchia guardata dimesso il relativo destino ed esso sono andato alla relativa operazione quotidiana, questo volta, singolo.

Un vicino (di quei chismosos che non difetta di mai, ancora in quei periodi e che paese) si è avvicinato quello ed anziani ha detto a lui: “ma quella tragedia, quella fortuna difettosa, ora

come coltiverete la vostra terra? “quello che vecchio rispondo a: “Buona fortuna? , fortuna difettosa? , che sa„.

Una settimana più successivamente il ritorno del cavallo al relativo padrone, non è andato singolo, nel relativo viaggio ha saputo che un gregge dei cavalli selvaggi bei che hanno deciso accompagnarli e sapere il del matrice che tanto ha dovuto loro ha contato. Quello vecchio ha ricevuto con gusto al relativo amico anziano ed ai suoi compagni.

Nell'accadere attraverso i territori di vecchio il vicino è stato sorprendo quando vede quello che il cavallo aveva restituito accompagnato da un buon numero di equinos. Uno è andato a quello vecchio e se lo è congratulato dalla relativa buona fortuna. Quello vecchio detto ancora a lui: “Buona fortuna? , fortuna difettosa? , che sa„.

Il figlio del coltivatore, jovenzuelo intrepid non ha resistito alla tentazione di alzare uno dei cavalli selvaggi nel suo entusiasmo per addomesticare alla bestia, chicuelo è caduto essendo rotto un piedino.

Quando scoprire è accaduto il vicino che è andato alla casa di quella vecchia ed ha detto a lui; “fortuna caray, ma quella difettosa„. Quello vecchio ancora una volta risposto: “Buona fortuna? , fortuna difettosa? , che sa„.

Una settimana più successivamente l'esercito ha entrato nella città in cui hanno vissuto e si sposa secondo la casa ha reclutato i giovani che erano in buone condizioni. Quando hanno visto che il figlio di quello vecchio ha avuto un piedino rotto, a sinistra esso calma. Buona fortuna? , fortuna difettosa? , che sa.

Quando è imparato per sperare che il destino ed esso è accettato che le cose sono una destra essere, è scoperto che la fortuna sempre buona è avuta. Il nostro linea limitata del tempo che non concede vederla oltre i nostri nasi, che ora sembra fortuna difettosa è più probabile “una buona fortuna„ che capiremo in avvenire.

www.ruletaurbana.com

69A
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
69 zu

Mayo 2008: Es war ein Raum, der mit wenig Licht mit Teppich ausgelegt wurde. Zurück vom presídium, in dem es setzte, hingen sie eine Reihe Markierungsfahnen der verschiedenen Länder. Mein Geruchssinn nahm den Geruch zum rostizado Lamm wahr, während meine Augen als Mann von ungefähr sechzig Jahren sahen, die zu meiner Seite setzten. Der Präsident der Vereins Rotario de Horby zeigte stolz eine Halskette zu mir, wo sie nahe 40 plaquitas mit den Namen der vorhergehenden Präsidenten der Vereins hingen. Während es zu ihm ein anderes der rotarios hörte, die in meine Hand ein kleines genähert wurden und eingesetzt waren, etikettieren Sie.

Leute in Neuseeland haben ein großes Mögen durch die zufälligen Spiele. Die Lotterie, das flache Laufen und die raffles sind wie Rituale für diese Kultur.

Sie sagen gut, daß wir mit dem Gewicht unserer Vorfahren und der diese Weise Geruche des irischen Bluts luden.

Meine Augen gingen zu meiner Hand, waren die Karte Nr. 69 zu, (sie geht numerito, ich dachte). Der Herr gab mir ein Lächeln und er sagte zu mir: „gutes Glück“. Ich schloß ein Auge zu ihm und ich reagierte auf ihn: „Ich bin so suertuda, das noch ich ihm verursacht werden. “,

wie zur Sitzung eingeladen gaben sie die Aufgabe des Entfernens des Gewinnens etikettieren mich von dieser Nacht. Herum hundert Karten, die sie in einem Metallbehälter stillstanden. Ich mischte Karten und ohne zu sehen, entfernte ich ein von ihnen. In meinen Händen war es die gewinnende Zahl: 69 A. Eine Flasche von Ernte 2005 des weißen Weins war mein Preis.

Es gibt einige, die einem Kaninchenbein anhaften, ich sagte oder bis eine Karte in der Mappe. Was mich anbetrifft nehme ich Bezug auf das Glück mit dem sagend, daß meine Mutter mir unterrichtete. „Gutes Glück? , Unglück? , das“ weiß.

Eine alte chinesische Geschichte berichtet die Geschichte von einem alten, das seine Masse unter der Hitze der Sonne erntete. Der Mann hatte ein zuverlässiges Pferd, das es half, um sein zu kultivieren auffängt. Bestimmter Tag sah das Pferd die Tür des geöffneten Stalles, liebte seinen Meister, aber sein Instinkttier war, die Berge waren Ende, die Flüsse, pastizales und Landschaften stärker, die einzeln es vom entfernten Punkt sah, der zu ihm benannt wurde. Sein Antrieb wog mehr, als sein Gehorsam und Gefühl der Geruch zur Freiheit, es flohen.

Am folgenden Tag als, den leeren Stall sehend, das alte, das abgefunden seinem Schicksal aufgepaßt wurden und es zu seiner täglichen Aufgabe gingen, dieses mal, einzeln.

Ein Nachbar (jener chismosos, der nie ermangelt, noch in jenen Zeiten und der Land) näherte sich dem alten und ihm sagte zu ihm: „aber diese Tragödie, dieses Unglück, jetzt

wie kultivieren Sie Ihre Masse? „das alte, das ich beantworte: „Gutes Glück? , Unglück? , das“ weiß.

Eine Woche später ging die Pferd Rückkehr zu seinem Meister, nicht einzeln, in seiner Reise wußte sie, daß eine Herde der schönen wilden Pferde, die, sie zu begleiten entschieden und zu wissen, das Vorlagendel, das so viel sie mußte, zählte. Das alte man empfing mit Geschmack zu seinem alten Freund und zu seinen Begleitern.

Als, geschehend durch Gegenden von altem der Nachbar, war es überrascht, als, das sehend, das Pferd begleitet von einer guten Anzahl von equinos zurückgebracht hatte. Ein ging bis das alte und es beglückwünschte es durch sein gutes Glück. Das alte wieder gesagt zu ihm: „Gutes Glück? , Unglück? , das“ weiß.

Der Sohn des Landwirts, furchtloses jovenzuelo widerstand nicht der Versuchung, eins der wilden Pferde in seiner Begierde anzuheben, um zum Tier, chicuelo zu zähmen fiel werden gebrochen einem Bein.

Als herausfinden der Nachbar geschah, den es zum Haus vom alten ging und es sagte zu ihm; „caray, aber dieses Unglück“. Das alte noch einmal reagiert: „Gutes Glück? , Unglück? , das“ weiß.

Eine Woche später betrat die Armee die Stadt, in der sie lebten, und verbindet entsprechend Haus einzog die jungen Leute, die in den guten Bedingungen waren. Als sie sahen, daß der Sohn vom alten ein gebrochenes Bein hatte, sie nach links es Ruhe. Viel Glueck? , Unglück? , das weiß.

Wenn es erlernt wird, um zu vertrauen, daß das Schicksal und es angenommen werden, daß die Sachen ein Recht sind zu sein, wird es entdeckt, daß immer gutes Glück gehabt wird. Unsere begrenzte Linie der Zeit, die sie nicht uns über unseren Nasen hinaus sehen darf, die jetzt Unglück ist wahrscheinlicher ein „gutes Glück“ scheint, daß wir zukünftig verstehen.

www.ruletaurbana.com

69A
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
69

a Mayo 2008: Era um quarto atapetado com pouca luz. Para trás do presídium onde foi assentado penduraram uma série das bandeiras de países diversos. Meu sentido de cheiro percebeu o scent ao cordeiro do rostizado quando meus olhos viram como um homem de aproximadamente sessenta anos assentados a meu lado. O presidente do clube Rotario de Horby mostrou orgulhoso um necklace a mim onde penduraram perto de 40 plaquitas com os nomes dos presidentes precedentes do clube. Quando lhe escutou outro dos rotarios aproximados e postos em minha mão um pequeno ticket.

Os povos em Nova Zelândia têm gostar grande pelos jogos chance. O lottery, competir liso e os raffles são como rituals para esta cultura.

Dizem bem que nós carregamos com o peso de nossos antepassados e de cheiros desta maneira do sangue Irish.

Meus olhos foram a minha mão, eram o bilhete número 69 a, (vai numerito, mim pensou). O cavalheiro deu-me um sorriso e disse-me: “sorte boa”. Eu fechei-lhe um olho e eu respondi-lhe: “Eu sou assim o suertuda que nem mim lhe são criados. ”

Como convidada à reunião deram a tarefa de remover ganhar ticket me dessa noite. Ao redor cem bilhetes que descansaram em um recipiente do metal. Eu misturei bilhetes e sem ver, eu removi um deles. Em minhas mãos era o número ganhando: 69 A. Um frasco da colheita 2005 do vinho branco era meu prêmio.

Há alguns que se aderem a um pé do coelho, mim disse ou até um bilhete no portfolio. Quanto para a mim eu faço a referência à sorte com aquela que digo que minha mãe me ensinou. “Sorte boa? , sorte má? , que sabe”.

Uma história chinesa velha narra a história de uma velha que colha sua terra sob o calor do sol. O homem teve um cavalo fiel que lhe ajudasse cultivar seus campos. Determinado dia o cavalo viu a porta do estábulo aberto, amou seu mestre mas seu animal do instinto era mais forte, as montanhas era o fim, os rios, os pastizales e as paisagens que único viu do ponto distante chamado a ele. Seu impulso pesou mais do que seus obedience e sentimento o scent à liberdade, ele fujiram.

No seguinte dia, ao ver o estábulo vazio, velho prestado atenção renunciado seu destiny e foi a sua tarefa diária, esta vez, única.

Um vizinho (daqueles chismosos que nunca faltassem, ainda naquelas épocas e que país) aproximou-o esse e velhos disse-lhe: “mas essa tragédia, essa sorte má, agora

como você cultivará sua terra? “que velho eu respondo: “Sorte boa? , sorte má? , que sabe”.

Uma semana mais tarde o retorno do cavalo a seu mestre, não foi único, em seu desengate soube que um rebanho dos cavalos selvagens bonitos que se decidiram o acompanhar e o saber o del mestre que tanto quanto teve que eles contou. Velho recebeu com gosto a seu amigo velho e a seus companheiros.

Ao acontecer através dos territórios de velho o vizinho foi surpreendido ao ver isso que o cavalo tinha retornado acompanhado por um número bom dos equinos. Um foi ao velho e felicitou-o por sua sorte boa. Velho dito a ele outra vez: “Sorte boa? , sorte má? , que sabe”.

O filho do fazendeiro, jovenzuelo intrepid não resistiu o temptation levantar um dos cavalos selvagens em sua ânsia para domesticar à besta, chicuelo caiu tornando-se quebrado um pé.

Quando encontrar para fora aconteceu o vizinho que foi à casa da velha e disse-lhe; “sorte caray, mas essa má”. Velho respondido uma vez outra vez: “Sorte boa? , sorte má? , que sabe”.

Uma semana mais tarde o exército entrou na cidade onde viveu, e casa-se de acordo com a casa recrutou os povos novos que estavam em circunstâncias boas. Quando viram que o filho do velho estêve com um pé quebrado, eles à esquerda ele calma. Boa sorte? , sorte má? , que sabe.

Quando se aprende confiar que o destiny e se aceita que as coisas são uma direita ser, descobre-se que a sorte sempre boa está tida. Nossos linha limitada do tempo onde não reserva para nos ver além de nossos narizes, que parece agora sorte má é mais provável “uma sorte boa” que nós compreenderemos no futuro.

www.ruletaurbana.com

69A
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
69 To

Mayo 2008: It was a room carpeted with little light. Back of the presídium where it was seated they hung a series of flags of diverse countries. My sense of smell perceived the scent to rostizado lamb while my eyes saw as a man of about sixty years seated to my side. The president of the club Rotario de Horby showed proud a necklace to me where they hung near 40 plaquitas with the names of the previous presidents of the club. While it listened to it another one of the rotarios approached and put in my hand a small ticket.

People in New Zealand have a great liking by the chance games. The lottery, flat racing and raffles are like rituals for this culture.

They say well that we loaded with the weight of our ancestors and this way smells of Irish blood.

My eyes went to my hand, was the ticket number 69 To, (it goes numerito, I thought). The gentleman gave a smile to me and he said to me: “good luck”. I closed an eye to him and I responded to him: “I am so suertuda that nor I am created it. ”

As invited to the meeting they gave the task of removing the winning ticket me from that night. Around one hundred tickets they rested in a metal container. I mixed tickets and without seeing, I removed one from them. In my hands it was the winning number: 69 A. A bottle of white wine harvest 2005 was my prize.

There are some who cling to a rabbit leg, I said or until a ticket in the portfolio. As for me I make reference to the luck with that saying that my mother taught to me. “ Good luck? , bad luck? , who knows”.

An old Chinese story narrates the history of a old one that harvested its earth under the heat of the sun. The man had a faithful horse that helped it to cultivate its fields. Certain day the horse saw the door of the opened stable, loved its master but its instinct animal was stronger, the mountains were close, the rivers, pastizales and landscapes which single it saw of distant spot called to him. Its impulse weighed more than its obedience and feeling the scent to freedom, it fled.

On the following day, when seeing the empty stable, the old one watched resigned its destiny and it went to its daily task, this time, single.

A neighbor (of those chismosos that never lacks, still in those times and that country) approached the old one and he said to him: “but that tragedy, that bad luck, now

how you will cultivate your earth? “the old one I answer: “ Good luck? , bad luck? , who knows”.

One week later the horse return to its master, did not go single, in its trip it knew a herd of beautiful wild horses that decided to accompany it and to know the master del that as much had to them counted. The old one received with taste to its old friend and his companions.

When happening through territories of old the neighbor it was surprised when seeing that that horse had returned accompanied by a good number of equinos. One went to the old one and it congratulated it by its good luck. The old one said to him again: “ Good luck? , bad luck? , who knows”.

The son of the farmer, intrepid jovenzuelo did not resist the temptation to raise one of the wild horses in his eagerness to tame to the beast, chicuelo fell becoming broken a leg.

When finding out happened the neighbor it went to the house of the old one and it said to him; “caray, but that bad luck”. The old one once again responded: “ Good luck? , bad luck? , who knows”.

One week later the army entered the town where they lived, and marries according to house recruited the young people who were in good conditions. When they saw that the son of the old one had a broken leg, they left it calm. Good luck? , bad luck? , who knows.

When it is learned to trust the destiny and it is accepted that the things are a right to be, it is discovered that always good luck is had. Ours limited line of the time it does not allow to see us beyond our noses, which now seems bad luck is more likely a “Good luck” that we will understand in the future.

www.ruletaurbana.com

69A
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
69 till

Mayo 2008: Det var ett rum som mattades med lite lätt. Baksida av presídiumen, var det var placerat dem, hängde en serie av sjunker av olika länder. Min avkänning av lukten märkte doften till rostizadolamben som den min stunden synar sågar som en man av omkring sextio år som placeras till min sida. Presidenten av klubban Rotario de Horby visade att stolt ett halsband till mig, var de hängde nära 40 plaquitas med namnger av de föregående presidenterna av klubban. Stunder lyssnade det till det en annan av de att närma sig rotariosna, och satt i mitt räcka ett litet etiketterar.

Folket i nyazeeländskt har en stor böjelse vid riskeralekarna. Lotterit, den tävlings- lägenheten och raffles är lika ritualer för denna kultur.

De något att sägabrunnen, som vi laddade med väga av våra förfäder och hitåt, luktar av irländskt blod.

Mitt synar gick till mitt räcker, var etikettera numrerar 69 till, (den går numeritoen, mig tänkte). Gentlemannen gav ett leende till mig, och han sade till mig: ”bra lycka”. Jag stängde en syna till honom, och jag reagerade till honom: ”Suertuda för I-förmiddag så som nor I-förmiddagen skapade den. ”

Som inbjudet till mötet gav de uppgiften av att ta bort segra etiketterar mig från den natt. Omkring hundra etiketterar dem vilade i en belägga med metallbehållare. Blandad I etiketterar, och, utan att se, tog jag bort en från dem. I mitt räcker det var segra numrerar: 69 A. En buteljera av vitwineskörden 2005 var min pris.

Det finns några som cling till en kanin lägger benen på ryggen, sade jag eller till en etikettera i portföljen. Som för mig gör jag för att hänvisa till till lyckan med det ordstäv som mitt fostra undervisat till mig. ”Bra lycka? , otur? , som vet”.

En gammal kinesisk berättelse berättar historien av gammal som skördade dess jord under värma av sunen. Manen hade en trogen häst som hjälpte det att odla dess sätter in. Den bestämda dagen sågar hästen dörren av det öppnade stall som älskas var dess ledar- men dess instinktdjur, starkare, var landskap bergen nära, floderna, pastizales och som singeln det sågar av den avlägsna fläcken som kallas till honom. Dess impuls vägde mer, än dess obedience och känsla doften till frihet, det flydde.

På efter dagen när det såg det tomma stall, det gammala höll ögonen på, avgick dess öde och den gick till dess dagstidninguppgift, denna tid, singel.

Ett grann (av de chismosos, som saknar aldrig, stilla i de tider och som landet) att närma sig gammal den och honom sade till honom: ”bara den tragedi, den otur, nu

hur ska du odlar din jord? ”det gammala som jag svarar: ”Bra lycka? , otur? , som vet”.

En mer sistnämnd vecka gick hästreturen till dess ledar-, inte singeln, i dess snubblar det visste att en flock av härliga wild hästar, som avgjorde att medfölja den och att veta den ledar- delen som så mycket måste dem, räknade. Det gammala som mottas med smak till dess gammal vän och hans följen.

Numrera av equinos, när du händde till och med territorier av gammalt grannet det förvånades då se att den häst hade gått tillbaka medföljt av en goda. En gick till det gammala, och den gratulerade den vid dess bra lycka. Det gammala som igen sägs till honom: ”Bra lycka? , otur? , som vet”.

Sonen av bonden, den intrepid jovenzueloen motstod inte frestelsen till lönelyft en av de wild hästarna i hans iver att tämja till fät, grymt passande brutet för chicuelo en lägga benen på ryggen.

Då att finna ut händde grannet som den gick till huset av det gammala och, den sade till honom; ”caray, men den otur”. Det gammala ytterligare en gång som reageras: ”Bra lycka? , otur? , som vet”.

En mer sistnämnd vecka skrev in att gifta sig armén townen, var de bodde, och enligt hus rekryterade ungdomaren som var i goda villkorar. När de sågar att sonen av den gammala hade ett benbrott, lämnade de det lugnat. Bra lycka? , otur? , som vet.

När det är lärt att lita på öden, och det accepteras att saker är rakt till en vara, upptäcks det att alltid bra lycka has. Vår inskränkt fodrar av tiden som det inte låter för att se oss det okända våra näsor, som verkar nu otur är mer rimlig en den ”bra lycka” oss ska förstår i framtiden.

www.ruletaurbana.com

69A
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
69 к

Mayo 2008: Было комнатой carpeted с меньшим светом. Назад presídium где оно было усажено они повиснули серию флагов разнообразных стран. Мой обоняни воспринял нюх к овечке rostizado пока мои глаза увидели как человек около 60 лет усаженных к моей стороне. Президент клуба Rotario de Horby показал самолюбиво ожерелье к мне где они повиснуло почти 40 plaquitas с именами ранее президентов клуба. Пока оно слушало к ему другое одно из rotarios причаленных и положенных в мою руку малое снабдите билетами.

Люди в Новой Зеландии имеют большой любить играми шанса. Лотерея, плоский участвовать в гонке и raffles как ритуалы для этой культуры.

Они говорят наилучшим образом что мы нагрузили с весом наших родоначальницев и запахов этой дороги ирландской крови.

Мои глаза пошли к моей руке, были билетом 69 к, (оно идет numerito, я думало). Джентльмен дал усмешку к мне и он сказал к мне: «хорошее везение». Я закрыл глаз к ему и я ответил к ему: «Я буду так suertuda ни меня создайте ему. »

Как приглашено к встрече они дали задачу извлекать выигрывать снабжают меня билетами от той ночи. Вокруг 100 билетов, котор они отдохнули в контейнере металла. Избирательный бюллетень с кандидатами из списков разных партий iий и без видеть, я извлекал одно от их. В моих руках это было выигрывая номером: A. 69. Бутылка хлебоуборки 2005 белого вина была моим призом.

Некоторые льнут к ноге кролика, я сказали или до билета в портфолие. Как для меня я делаю справку к везению с тем говоря что моя мать научила к мне. «Хорошее везение? , плохое везение? , который знает».

Старый китайский рассказ повествует историю старое одного сжало свою землю под жарой солнца. Человек имел точно лошадь помогла ему для того чтобы культивировать свои поля. Определенный день лошадь увидела дверь раскрынной конюшни, полюбила свой оригинал но свое животное инстинкта было сильне, горы было концом, реками, pastizales и ландшафтами который одиночно он увидел дистантного пятна вызванного к ему. Свой ИМП ульс весил больше чем свои повиновение и ощупывание нюх к свободе, ему исчезли.

На following день, видя пустую конюшню, старое наблюдаемое после того как одно я отказаны своему destiny и он пошли к своей ежедневной задаче, это время, одиночное.

Сосед (тех chismosos никогда не нуждаются, все еще в тех временах и который страна) причалил старые одному и ему сказал к ему: «только тот трагизм, то плохое везение, теперь

как вы будете культивировать вашу землю? «старое одно, котор я отвечаю: «Хорошее везение? , плохое везение? , который знает».

Одна неделя более поздно возвращение лошади к своему оригиналу, не пошло одиночным, в своем отключении оно знало табун красивейших одичалых лошадей которые решили сопроводить его и знать мастерское del которое как много они подсчитал. Старое одно полученное с вкусом к своему старому другу и его товарищам.

Случаясь через территории старой сосед было удивлено видя то лошадь возвратила после того как она сопровожена хорошим количеством equinos. Одно пошло до старое одно и оно поздравило его своим хорошим везением. Старое одно, котор говорят к ему снова: «Хорошее везение? , плохое везение? , который знает».

Сынок хуторянина, бестрепетное jovenzuelo не сопротивлял заманчивости поднять одну из одичалых лошадей в его eagerness для того чтобы укротить к зверю, chicuelo упал сломан ноге.

Когда находить вне случился сосед, котор оно пошл к дому старое одного и оно сказало к ему; «caray, но то плохое везение». Старое еще раз отвечаемое одно: «Хорошее везение? , плохое везение? , который знает».

Одна неделя более поздно армия вошла городок где они жила, и женится согласно дому завербовала молодых людей которые находились в хорошее состояние. Когда они увидели что сынок старое одного имел сломленную ногу, они налево оно затишье. Хорошее везение? , плохое везение? , который знает.

Когда выучены, что доверяет destiny и приняты что вещами будут право быть, открыно что всегда хорошее везение имеется. Ours ограничиваемая линия времени, котор она не позволяет для того чтобы увидеть нас за нашими носами, которая теперь кажется плохим везением более правоподобна «хорошее везение» что мы поймем in the future.

www.ruletaurbana.com

69A
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
69 aan

Mayo 2008: Het was een ruimte bekleed met weinig licht. Terug van presídium waar het gezet was hingen zij een reeks vlaggen van diverse landen. Mijn betekenis van geur nam scent aan rostizadolam terwijl waar mijn ogenzaag als mens van ongeveer zestig jaar gezet aan mijn kant. De voorzitter van de club Rotario DE Horby toonde trots een halsband aan me waar zij dichtbij 40 plaquitas met de namen van de vorige voorzitters van de club hingen. Terwijl het aan het luisterde naderde een andere één van rotarios en zette in mijn hand een klein kaartje.

De mensen in Nieuw Zeeland hebben het grote houden van door de kansspelen. De loterij, het vlakke rennen en raffles zijn als rituelen voor deze cultuur.

Zij zeggen goed dat wij met het gewicht van onze voorvaderen laadden en deze manier van Iers bloed ruikt.

Mijn ogen gingen naar mijn hand, waren het kaartje nummer 69 aan, (het gaat numerito, dacht ik). De heer een glimlach aan gaf me en hij zei aan me: „goed geluk“. Ik sloot een oog aan hem en ik antwoordde aan hem: „Ik ben zo suertuda dat noch word ik gecre�ërd het. “

Zoals uitgenodigd aan de vergadering gaven zij de taak om het winnende kaartje me uit die nacht te verwijderen. Rond honderd kaartjes die zij in een metaalcontainer hebben gerust. Ik mengde kaartjes en zonder het zien, verwijderde ik uit hen. In mijn handen was het het het winnen aantal: 69 A. Een fles van witte wijnoogst 2005 was mijn prijs.

Er zijn zich sommigen wie aan een konijnbeen vastklampen, zei ik of tot een kaartje in de portefeuille. Zoals voor me maak ik verwijzing naar het geluk met dat zegt die dat mijn moeder aan me onderwees. „Goed geluk? , pech? , die“ het weet.

Een oud Chinees verhaal vertelt de geschiedenis van oude die zijn aarde onder de hitte van de zon oogstte. De man had een gelovig paard dat het hielp om zijn gebieden te cultiveren. Bepaalde dag het paard de deur van de geopende stal zag, hield van zijn meester maar zijn instinctdier was sterker, waren de bergen dicht, de rivieren, pastizales en de landschappen die enig het van verre vlek zag die aan hem wordt geroepen. Zijn impuls gewogen meer dan zijn gehoorzaamheid en het voelen van scent aan vrijheid, gevlucht het.

Voor de volgende dag, toen het zien van de lege stal, oude gelet op trad zijn lot af en het ging naar zijn dagelijkse taak, dit enige keer.

Een buur (van die chismosos die nooit gebrek, nog in die tijden en die land) naderde oude en hij zei aan hem: „maar die tragedie, dat de pech, nu

hoe u uw aarde zal cultiveren? „oude het antwoord van I: „Goed geluk? , pech? , die“ het weet.

Één week later ging de paardterugkeer naar zijn meester, niet enig, in zijn reis kende het een kudde van mooie wilde paarden die beslisten om het te begeleiden en hoofd te kennen del dat zo veel geteld hen moest. Oude ontvangen met smaak aan zijn oude vriend en zijn metgezellen.

Toen het gebeuren door gebieden van oud was de buur het verrast toen het zien dat dat paard begeleid door een goed aantal equinos was teruggekeerd. Één ging naar oude en het wenste het door zijn goed geluk geluk. Oude opnieuw bovengenoemd aan hem: „Goed geluk? , pech? , die“ het weet.

De zoon van de landbouwer, intrepid jovenzuelo zich verzette niet tegen de verleiding om één van de wilde paarden in zijn enthousiasme te fokken om aan het dier te bedwingen, viel chicuelo wordend gebroken een been.

Toen het te weten komen gebeurde de buur het naar het huis van oude ging en het aan hem zei; „caray, maar die pech“. Oude antwoordde nogmaals: „Goed geluk? , pech? , die“ het weet.

Één week later ging het leger de stad in waar zij leefden, en huwt volgens huis aanwierf de jonge mensen die in goede voorwaarden waren. Toen zij zagen dat de zoon van oude een gebroken been had, verlieten zij het kalm. Goed geluk? , pech? , die het weet.

Wanneer het wordt geleerd om op het lot te vertrouwen en men aanvaardt dat de dingen een recht zijn te zijn, ontdekt men dat altijd het goede geluk wordt gehad. Van ons beperkten lijn van de tijd het niet toestaat om ons voorbij onze neuzen te zien, wat nu schijnt de pech meer waarschijnlijk een „Goed geluk“ is dat wij in de toekomst zullen begrijpen.

www.ruletaurbana.com

[69ا]
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
69 إلى

[مو] 2008: هو كان غرفة كسا بزربيّة مع بعض ضوء. إلى الخلف من ال [برسديوم] حيث هو كان أجلست علق هم [سري] الصخر لوحيّ من بلاد متنوّعة. لاحظ إحساسي الرائحة الرائحة إلى [روستيزدو] حمل بينما أعيني رأوا كرجل من حوالي ثلاثين سنون يجلس إلى جانبي. أبدى الرئيس من الناد [روتريو] [د] [هوربي] فخورة عقد إلى ي حيث هم علقوا قرب 40 [بلقويتس] مع الاسم من الرؤساء سابقة من الناد. زوّد بتذكرة بينما هو استمع إلى هو آخر واحدة من ال [روتريوس] يقارب ويوضع في يدي صغيرة.

يتلقّى الناس في [نو زلند] عظيمة يحبّ باللعب تصادفيّة. اليانصيب, مسطّحة يتسابق ويانصيبات مثل طقوس ل هذا ثقافة.

هم يقولون جيّدا أنّ حمّل نحن مع الوزن من أسلافنا وهذا طريق روائح من دم إيرلنديّة.

ذهب أعيني إلى يدي, كان التذكرة رقم 69 إلى, (هو يذهب [نومريتو], أنا فكّر). أعطى الشهم ابتسام إلى ي وهو قال إلى ي: "حظ جيّدة". أنا أغلقت عين إلى ه واستجاب أنا إلى ه: "أنا هكذا [سورتثدا] أنّ ولا أنا أكون خلقت هو. "

بما أنّ يدعى إلى الاجتماع أعطى هم المهمة من يزيل ال يربح زوّد بتذكرةني من أنّ ليلة. حوالي [أن هوندرد] تذاكر هم استراحوا في معدنة وعاء صندوق. أنا مزجت تذاكر ودون يرى, أزال أنا واحدة من هم. في أياديي كان هو ال يربح رقم: 69 [أ.]. كان زجاجة من [وهيت وين] حصاد 2005 جائزتي.

هناك بعض الذي ب تمسّك إلى أرنبة ساق, أنا قال أو حتّى تذكرة في المحفظة. بما أنّ ل ي يجعل أنا مرجع إلى الحظ مع أنّ يقول أنّ أمي علم إلى ي. "حظ جيّدة? , [بد لوك]? , الذي يعرف".

يروي قصة قديمة صينيّة التاريخ من قديمة واحدة أنّ حصد أرضه تحت الحرارة من الشمس. تلقّى الرجل حصان حجر السّامة أمينة أنّ ساعد هو أن يزرع مجالاته. يوم مؤكّدة رأى الحصان حجر السّامة الباب من ال يفتح إصطبل, أحبّ سيده غير أنّ ه غريزة حيوان كان قوّيّة, الأجبال كان ختام, النهور, [بستيزلس] ومنظر طبيعيّ أيّ وحيدة هو رأى من بقعة بعيد يدعى إلى ه. وزن دافعه أكثر من ه طاعة وإحساس الرائحة إلى حرية, هو هرب.

على اليوم تالي, عندما يرى ال يخلو إصطبل, القديمة ذهب واحدة يراقب يستقيل مصيره وهو إلى مهمته يوميّة, هذا وقت, وحيدة.

قارب جار (من أنّ [شسموسس] أنّ أبدا يفتقر, بعد في أنّ أوقات وأنّ بلد) القديمة واحدة وهو قال إلى ه: "غير أنّ أنّ مأساة, أنّ [بد لوك], الآن

كيف أنت ستزرع أرضك? "القديمة واحدة أنا أجيب: "حظ جيّدة? , [بد لوك]? , الذي يعرف".

واحدة أسبوع فيما بعد الحصان حجر السّامة لم يذهب عودة إلى سيده, وحيد, في رحلته هو عرف قطيع من حصان حجر السّامة جميلة وحشيّة أنّ قرّر أن يرافق هو وأن يعرف ال [دل] رئيسيّة أنّ مثل كثير اضطرّ هم عدّ. القديمة واحدة يستلم مع ذوق إلى صديقته قديمة ورفيقاته.

عندما يحدث من خلال أراضي من قديمة الجار فاجأت هو كان عندما يرى أنّ أنّ حصان حجر السّامة كان قد رجع يرافق برقم جيّدة [إقوينوس]. واحدة ذهب إلى القديمة واحدة وهنّأ هو هو بحظه جيّدة. القديمة واحدة يقال إلى ه ثانية: "حظ جيّدة? , [بد لوك]? , الذي يعرف".

لم يقاوم الإبنة من المزارعة, يبسل [جوفنزولو] الإغراء أن يرفع واحدة من الحصان حجر السّامة وحشيّة في شوقه أن يروّض إلى الالحيوان, [شكلو] [فلّ] يصبح يكسر ساق.

عندما حدث يجد خارجا الجار هو ذهب إلى المنزل من القديمة واحدة وهو قال إلى ه; "[كري], غير أنّ أنّ [بد لوك]". القديمة واحدة [أنس غين] يستجاب: "حظ جيّدة? , [بد لوك]? , الذي يعرف".

واحدة أسبوع فيما بعد دخل الجيش المدينة حيث هم عاشوا, ويزوّج وفقا ل منزل جنّد الالناس شابّة الذي كان في شروط جيّدة. عندما رأى هم أنّ الإبنة من القديمة واحدة تلقّى ساق مكسورة, هم يسارا هو هدوء. حظ جيّدة? , [بد لوك]? , الذي يعرف.

عندما علمت هو أن يثق المصير وهو قبلت أنّ الأشياء حق أن يكون, هو اكتشفت أنّ حظ جيّدة دائما تلقّيت. خاصّتي يحدّ خطّ من الوقت هو لا يسمح أن يرىنا إلى ما بعد أنوفنا, أيّ الآن يبدو [بد لوك] يكون أكثر مرجّحة "حظ جيّدة" أنّ سيفهم نحن [إين ث فوتثر].

www.ruletaurbana.com